Εδώ ο ασθενής στην παιδική του ηλικία είχε ορθοδοντική θεραπεία 24 μηνών. Τον βλέπουμε 7 χρόνια μετά το τέλος της ορθοδοντικής θεραπείας. Αν και παιδί στην ηλικία, το πρόσωπο είχε προδιάθεση γεροντικής εμφάνισης. Το άνω χείλος (Γ) ήταν πεσμένο με αμβλεία ρινοχειλική γωνία. Υπήρχε έλλειψη πιγουνιού(Β) και οι έντονες συσπάσεις των μυών του στόματος δημιουργούν ρυτίδες στις ρινοπαρειακές αύλακες, στη γωνία του στόματος και στην γενειοχειλική αύλακα (Α). Ο ασθενής σε μετεφηβική ηλικία 20 ετών έχει ένα καλοσχηματισμένο αρμονικό πρόσωπο. Ανόρθωση του άνω χείλους με ορθή ρινοχειλική γωνία (Γ) αύξηση του όγκου του κάτω χείλους (Α) αρρενωπή εμφάνιση του πιγουνιού (Β) και ευθυγράμμιση του προφίλ. Η ορθοδοντική θεραπεία τροποποίησε την ανάπτυξη του προσώπου με τους κανόνες της φυσικής αρμονίας πηγαίνοντας με τα νερά της φύσης και όχι κόντρα. Χωρίς ορθοδοντική θεραπεία η μεταγενέστερη εικόνα θα ήταν εντελώς διαφορετική.

Η ασθενής αρχικά είχε έντονο προγναθισμό της άνω γνάθου. Υπήρχε υποτυπώδης εμφάνιση του άνω χείλους(Γ) με αμβλεία ρινοχειλική γωνία και υπερβολική προβολή της μύτης. Σε αυτό συνέβαλαν η έντονη γενειοχειλική αύλακα (Α) και το πιγούνι που ήταν εντελώς πίσω (Β) από το υπόλοιπο πρόσωπο. Η αναπνοή, η μάσηση και η κατάποση δεν λειτουργούν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους με την κάτω γνάθο σε τόσο πίσω θέση. Μετά από ορθοδοντική θεραπεία 20 μηνών βλέπουμε αύξηση του όγκου και του περιγράμματος των χειλιών (Γ) με εξομάλυνση της γενειοχειλικής αύλακας (Α) και απεγκλωβισμό της κάτω γνάθου προς τα εμπρός (Β) . Το προφίλ έγινε πιο ευθύγραμμο και συμμετρικό ενώ έτσι διευκολύνονται η αναπνοή, η μάσηση και η κατάποση.

Η ασθενής είχε έντονο προγναθισμό της κάτω γνάθου. Το άνω χείλος (Γ) ήταν συμπιεσμένο και πιο μέσα από το υπόλοιπο πρόσωπο. Η γενειοχειλική αύλακα (Α) ήταν σχεδόν ανύπαρκτη με αποτέλεσμα η εμφάνιση του πιγουνιού(Β) να κυριαρχεί στο πρόσωπο. Μετά από ειδική συντηρητική θεραπεία (ορθοπεδική προσώπου) τροποποίησαμε την ανάπτυξη του προσώπου της ασθενούς. Το προφίλ ευθυγραμμίστηκε και αυξήθηκε η κατακόρυφη διάσταση του προσώπου(η απόσταση της μύτης από το πιγούνι). Το άνω χείλος ανορθώθηκε (Γ), το περίγραμμα του κάτω χείλους αυξήθηκε, το πιγούνι συρρικνώθηκε και το προγούλι ελαττώθηκε. Τα ζυγωματικά και οι έντονες ρινοπαρειακές αύλακες εξομαλύνθηκαν. Εάν το κορίτσι μεγάλωνε χωρίς ειδική θεραπεία αισθητικά και λειτουργικά θα ήταν αφημένη με προδιάθεση για πρόωρη γήρανση.